Bridezilla | deel I

(uit de serie: uit de school geklapt)

Het eerste contact met een bruidspaar is bijna altijd via de mail. Een korte vraag met een verzoek om een datum, een bezichtiging en eventueel een vervolggesprek. Meestal zijn het de bruiden. De gommen laten in 80% van de gevallen de keuze van de locatie over aan hun aanstaande vrouw. Evenals de kleur, de sfeer, de bloemen en de taart. Niet het eten. Dat gaat in goed overleg, want de bruidegom wil ook lekker eten. En als het gaat om lekker speciaalbier, is hij leidend. Maar verder is de dag grotendeels in handen van de bruid en haar vriendinnen, die dan vaak ook allemaal ceremoniemeester zijn danwel assistente. Trouwen is dus vaak iets vrouwelijks. Niet altijd, maar vaak wel. De emancipatie van de vrouw is in dit opzicht meer dan 80% geslaagd, als het gaat om keuzes maken en beslissen, met uitzondering van het speciaalbier en de single malt whisky’s.

Deze bezichtiging verloopt prima. Ons bruidspaar is enthousiast. Dat vinden wij fijn, want wij doen ons best om het bijna iedereen naar de zin te maken. Het is overigens een adembenemende schoonheid van een bruid, met lange, lichtbruine haren, amandelvormige ogen, een teint waar elke vrouw jaloers op wordt, een welgevormde mond, een perfect lichaam… zo eentje waar van je denkt: “waarom is zij geen filmster en waarom wil zij ‘of all places’ in Zuilen trouwen en niet in Het Loo, Paleis Soestdijk of Carnegie Hall. Volgens mij zou ze geld toe kunnen krijgen.”

De bruidegom is een sympathieke man. Gewoon aardig en niet bijzonder in de zin van onthouden. In tegenstelling tot zijn aanstaande. “Daar krijgt hij nog last mee”, denk je dan onwillekeurig in een split-second.

Het vervolg verloopt in goed en vrolijk overleg. Meerdere gesprekken over van alles en nog wat, draaiboekje doornemen, ceremoniemeesteresserinnen leren kennen, hier en daar een loopje oefenen, flesje ontkurken om te voelen hoe dat voelt en de puntjes op de spreekwoordelijke i zetten.

Ondertussen kijk ik ademloos naar die schitterende vrouw. Zelfs als ze haastig uit haar werk komt om één en ander te bespreken, ziet ze er uit alsof ze zojuist een glossy fotoshoot achter de rug heeft. Ze blijft prachtig. En lief ook nog. Aardig, begripvol en bescheiden. Zou ze zelf wel in de gaten wat voor effect ze heeft op medevrouwen? Waarschijnlijk niet, met zo’n zacht karakter. Ik kan er kort over zijn: het effect op medevrouwen is dat de medevrouwen zich een lompe olifant voelen met kleine oogjes, een onderkin, piekhaar en een wanstaltig lichaam. Maar dat terzijde, medevrouwen moeten wel meer incasseren.

De dag breekt aan. Opnieuw schijnt de zon. De ceremonie is aanstaande.

Voorafgaand aan het moment dat het bruidspaar wordt verwacht arriveert er een busje met een kapper en een visagist. Zij laden een ware kapsalon uit en een mobiele beautysalon. Enigszins verbaasd ontvangen wij deze noeste werkers, kennelijk ingehuurd door het bruidspaar. Zwetend sjouwen ze de stoel, het wasbekken, de spiegel en de overige schoonheidsbenodigdheden ons pand binnen. “Waar kunnen wij kwartier maken? We hebben een ruimte nodig van 20 vierkante meter, een extra spiegel en stromend water, warm en koud met een mengkraan en een handdouche”.

Onthutst en onzeker wijzen wij ze de weg naar ons kamertje van drie bij vijf meter, dat eigenlijk al is volgestouwd met de benodigdheden van de ceremoniemeesteresserin en haar assistentes. Daar liggen tassen met bedankjes, extra kleding, koffers voor de huwelijksreis, nachtkledij voor de hotelovernachting en wat dies meer zij.

Natuurlijk hadden wij niet gerekend op een schoonheidssessie ter plekke voorafgaand aan de ceremonie, want meestal komt men reeds opgesmukt aan. Maar vooruit. Alles moet kunnen.

Mopperend betreden de schoonheidsspecialisten hun krapbemeten terrein. Geen water, koud noch warm, ook geen handdouche, maar wel een spiegel. Maar gelukkig, met een lekker biertje zijn deze hippe professionals al snel in de juiste stemming. “We gaan haar even lekker helemaal mooi maken, roepen ze enthousiast. Wat een leuke plek hier jongens, hebben jullie vaker bruiloften hier? We redden het wel hoor, hier is ons kaartje”. 

-wordt vervolgd-

Terug naar overzicht