In Memoriam Michel Stolker

Op 28 mei 2018 is Michel Stolker overleden.

Michel Stolker werd als zevende telg van de familie geboren in Zuilen op 29 september 1933. Het gezin zou uiteindelijk negen kinderen groot worden. De woning stond aan de Daalseweg, het gedeelte dat later Burgemeester Norbruislaan zal worden. De woning was van het type twee-onder-een-kap en zij werden bewoond door twee families Stolker waarvan Michel’s gezin de rechterzijde bewoonde. De vader van Michel had hier zijn hoveniersbedrijf. De linkerhelft van het pand werd de boerderij van Michels oom.
Geheel eigen aan de tijd van toen werd er veel buiten gespeeld. Een van de jongens uit de buurt waarmee hij regelmatig optrekt is Leen van den Heuvel uit de De Bazelstraat aan de overkant van de Daalseweg.
Michel Stolker wordt door veel mensen herinnerd als een aimabele man. Klaarstaan, oog hebben voor anderen. In 2004 werd het vijftigjarig geannexeerd zijn van de gemeente Zuilen herdacht. Een en ander kreeg vorm door een ‘Barend en van Dorp- achtig’-programma dat uitgezonden werd door RTV-Utrecht.
Bekende Nederlanders van Zuilense komaf werden uitgenodigd. Henk van Hoorn (zoon van de Zuilense gemeente-architect W.C. van Hoorn) zou als presentator optreden. Van Hoorn presenteerde al vele jaren het radioprogramma Met het oog op morgen. Reinier Kreijermaat, bekende voetballer, die ooit begon bij Elinkwijk, Hans Kraay sr. en Tony van der Linden hebben ook hun sporen verdient als voetballer c.q. voetbalcommentator, dokter Strikwerda, een sportarts met landelijke bekendheid, Jan Stekelenburg, ook een bekende sportverslaggever (en broer van de nog bekendere Johan Stekelenburg die echter enkele weken voor de uitzending overleed) en natuurlijk Michel Stolker. In de aanloop naar de festiviteiten werden deze bekende Nederlanders geïnterviewd voor een artikel in het Stadsblad. Het artikel over Michel leverde een reactie op. De dag na de uitkomst van de krant kwam iemand naar me toe. Hij had het artikel gelezen en vond dat ik ook zijn herinnering aan Mies moest horen.
‘Michel was in die jaren een groot renner voor Utrecht en werd dan ook graag gevraagd om zijn huldiging bij te wonen op Galgenwaard, het oude stadion dat nog over een wielerbaan beschikte. Hem werd dan gevraagd enkele rondjes te rijden met de lauwerkrans/bloemenhulde die hij gekregen had. Dat deed Mies graag, maar… hij had geen baanfiets. Met zijn racefiets voor op de weg mocht hij de houten baan niet op. Zelf was ik wel baanrenner en ik heb vele keren Mies mijn baanfiets geleend. Maar wat ik heel bijzonder vond: als Mies de fiets teruggaf, zaten er altijd nieuwe banden om! En die waren niet goedkoop toen!’ Ook uit eigen ervaring herken ik het open staan voor anderen van Michel Stolker. Bij dezelfde gelegenheid – vijftig jaar annexatie-herdenking – werden de bekende Nederlanders na afloop op de foto gezet. Michel kwam vlak voor de opname naar me toe: ‘geef me je boek, dan houd ik dat vast, maak ik reclame voor je!’
Overigens, het was juist dit contact met Michel Stolker, waardoor ik het enige jaren later aandurfde om hem te bellen met de vraag of hij zijn racefiets nog had en misschien voor het Museum van Zuilen beschikbaar zou willen stellen. Zijn reactie maakte me enthousiast: ‘Oh, mijn fiets… ja nou, die heeft mijn broer Theo. Die is tachtig jaar en woont in Bilthoven. Bel hem maar op en zeg maar tegen hem dat ik het leuk zou vinden als mijn fiets bij jou in het Museum van Zuilen komt te staan.’
Dat deed ik dus, met een gevoel van ‘die zit in de knip!’ Maar dan had ik toch buiten de waard, in dit geval de conditie van Theo gerekend. Op mijn telefonisch verzoek reageerde hij met de opmerking: ‘Ja, dat kan Michel nou wel willen, maar ík fiets er nog iedere dag op!’
Theo Stolker is enige dagen later wel de fiets komen laten zien. En beloofde dat als hij stopte met fietsen, de fiets naar het museum zou komen. Hij heeft woord gehouden, enige jaren later kwamen mijn vrouw en ik terug van vakantie en was de fiets afgegeven bij de buren.
In het Museum van Zuilen koesteren we memorabilia die we van Michel kregen, de sjerp die hij won met zijn etappe-overwinning in de Giro, medailles, foto’s en… zijn fiets waarmee hij dus drie keer toe meereed in de Tour de France.

Terug naar overzicht