Zo overleeft Hassan de coronacrisis

Weinig sociaal contact, onzekerheid, veel negatief nieuws, financiële zorgen. Op welke manier dan ook, corona heeft op ons allemaal invloed. Hoe overleef je dat? De komende tijd vertellen verschillende Zuilenaren hoe zij dat doen, en welke handige tips ze voor ons hebben. Deze week: Hassan Almasri (23)

 

Hassan:

“Tot mijn 16de heb ik in Syrië gewoond, waar ik de oorlog ben ontvlucht. Toen ik in Nederland aankwam, wilde ik een frisse start maken. Jammer genoeg heeft corona mij een stapje achteruit gezet. Mijn studie verloopt minder vlot dan ik had gedacht en ik ben beperkt geraakt in mijn vrijheid.

 

Momenteel zit ik in mijn laatste jaar van de opleiding Verzorgende Individuele Gezondheidszorg (IG) en Maatschappelijke Zorg, waarbij ik veel risico loop om besmet te raken. Op mijn stageplek zijn 100 mensen besmet en op mijn werk zijn er ook een aantal mensen besmet. Daarnaast heb ik ook veel online les, wat niet in mijn voordeel werkt om de Nederlandse taal goed te beheersen. Ik praat minder vaak Nederlands, omdat ik het sociale contact en de interactie met collega's en vrienden misloop.

 

Wel heb ik erover nagedacht om gevaccineerd te worden, maar daar heb ik nog mijn twijfels over. Het is niet verplicht, dus ik heb nog de keuze om het niet te doen. Ik heb van veel mensen gehoord dat het vaccin nadelig werkt. Maar misschien heb ik ook geen keus, want ik werk in de zorg en ik wil reizen. Zonder het vaccin kan ik geen ‘coronapaspoort’ krijgen.

 

Ik kijk ernaar uit om weer mee te doen aan worstelwedstrijden. Helaas kan je zoiets niet op anderhalve meter doen. Ook mis ik het om naar de sportschool te gaan en uit te gaan met mijn vrienden. Voor mijn gevoel is dat echt heel lang geleden. Deze hele pandemie lijkt wel op een oorlog. Uit het diepste van mijn hart hoop ik dat iedereen zich zoveel mogelijk aan de regels houdt: denk aan je ouders en denk aan de ouderen. Het is een sluwe en langzame ziekte, die je niet met het blote oog kan zien.”

Terug naar overzicht