Zo Vader, Zo Zoon: Administratiekantoor vd Bruggen

Hierbij alweer de vierde aflevering van dit item op deze website: een serie verhalen van winkeliers waarbij zowel de vader als de zoon in de winkel staan. Hoe ervaren zij dat verschillende generaties in de winkel staan? Wat is er in de loop der jaren veranderd?  

Voor de vierde aflevering ben ik bij administratiekantoor vd Bruggen, de zaak van vader Jan en zoon Ron.

Administratiekantoor vd Bruggen kent al een lange historie, sinds 1981. Vader Jan was vroeger in loondienst als hoofdadministrateur. Nadat hij bij het doen van de administratie van een beleggingskantoor ontdekte dat de directeur fraude pleegde, raadde zijn werkgever hem aan voor zichzelf te beginnen. Toch bleef hij nog in loondienst tot hij een tweede fraudezaak mee maakte. Toen is hij op een kamertje thuis voor zichzelf begonnen. Al snel had hij veel opdrachten gekregen op voordracht van. de Rabobank. Hij betrok een bedrijfspand in Veenendaal en kreeg ook een Zweedse klant.

Toen het wat minder ging is hij weer vanuit huis gaan werken tot hij in 1998 het pand aan de Swammerdamstraat 78 kocht. Hier is het kantoor nog steeds gevestigd.

Naast de administratieve werkzaamheden beschikt het kantoor over een fiscaal jurist, een notaris en een registeraccountant. Vanwege de informele sfeer die er hangt loop je ook als buurtbewoner makkelijk binnen met vragen of om hier je belastingaangifte te laten doen. Voor zakelijke klanten geven ze een nieuwsbrief uit waarin de fiscale wetswijzigingen vermeld staan.

Aan Jans zoon Ron vraag ik wat hij er als kind van vond dat zijn vader een kantoor had. Ron zegt dat hij al op zijn zesde jaar wist dat hij later hetzelfde zou gaan doen als zijn vader. Jan onderbrak zijn werk als de kinderen iets wilden laten zien. Ook werd er altijd met het gezin gegeten en ging Jan weer aan het werk als de kinderen op bed lagen. Ron heeft het dus als heel normaal en niet storend ervaren.

Ik vraag aan Ron hoe het komt dat hij in de zaak mee ging helpen. Hij was al jong regelmatig bij zijn vader te vinden en ging rond zijn 14e jaar al diverse klusjes doen. Na zijn studie heeft Ron eerst bij een accountantskantoor gewerkt en was van plan om op zijn 40e bij zijn vader in de zaak te komen. Dit liep echter anders omdat 15 jaar geleden een grote personele verschuiving plaats vond en Jan te weinig personeel had. Hij heeft Ron toen gevraagd om bij hem op kantoor te komen werken.

Aan Jan vraag ik wat hij er van vindt dat zijn zoon ook in de zaak werkt. Hij vindt het fantastisch maar heeft Ron altijd vrij gelaten in zijn beroepskeuze. Ook leuk is dat de jongere broer van Ron ook in de zaak werkt maar dan als IT ‘er.

Op de vraag of ze thuis ook over “zaken” praten zeggen beide dat ze dat zeker doen. De vrouwen zijn er inmiddels aan gewend. Uiteraard gaat het niet de hele avond over het werk. Ik vraag of ze ook wel eens over privézaken praten als ze aan het werk zijn. Ook dit komt zeker voor, vooral als er in de familie iets minder leuks is gebeurd. Dit geldt overigens ook voor de andere personeelsleden die met Jan en Ron overal over kunnen praten.

Ron ziet zichzelf later zeker fulltime in de zaak werken wat al blijkt uit het feit dat hij 14 jaar geleden vennoot is geworden. Jan ziet het ook zeker zitten dat Ron later de zaak draait, hij is zelf al minder gaan werken en laat het personeelsbeleid aan Ron over. Wel blijft hij paraat vanwege zijn kennis over veel zaken.

Uiteraard heeft administratiekantoor vd Bruggen een facebookpagina ook een website: www.administratievdbruggen.nl.

Terug naar overzicht