Zuilen, van zelfstandige gemeente tot stadswijk. Deel 188

Verenigingen uit Zuilen deel 23

In het Museum van Zuilen zijn we van start gegaan met de tentoonstelling: Verenigingen uit Zuilen. Wijkwethouder Diepeveen opende deze tentoonstelling, (met enige assistentie van kleinzoon Ewan) door een korfbal door de korf te gooien. Onder het tromgeroffel van het Zuilens Fanfare Corps steeg de spanning ten top, maar het lukte, dus is de tentoonstelling van start! Meer dan 100 verenigingen uit Zuilen zijn in beeld! U kon al lezen over verschillende verenigingen, deze week:

De Rollende Rijders (deel I)

Naar aanleiding van het stukje over niet meer bestaande verenigingen in Zuilen in De Oud Utrechter reageerde oktober 2016 Diny Klaarenbeek met het volgende artikel:

‘Mijn naam is Diny Klaarenbeek-van Rooijen, destijds woonachtig op de Burgemeester van Tuyllkade, nu in Leidsche Rijn. Dit verhaal gaat over rolschaatsclub “De Rollende Rijders”, een onderafdeling van de speeltuinvereniging “Jong Leven” aan de Prinses Margrietstraat in Utrecht.

De speeltuin had een veel gebruikte rolschaatsbaan, waar ik vaak heen ging. Ene Sjors Nijlen schaatste daar met zijn zusjes en richtte een rolschaatsclubje op dat hij “De Rollende Rijders” noemde. Ik sloot me daarbij aan. Dat was in 1956.

Toen de heer Henk Rodrigo in 1962 in Zuilen vlakbij de rolschaatsbaan kwam wonen, vroegen enkele bestuursleden hem of hij vorm wilde geven aan het rolschaatsen van de kinderen in groepsverband. De heer Rodrigo was een geoefend sportman, handbalscheidsrechter en had twee Elfstedentochten uitgereden. Henk kreeg er aardigheid in, omdat hij zijn artisticiteit kon uitleven en in 1963 werd de eerste show gegeven.

Gevarieerd repertoire

Het werd een gedisciplineerde groep showgirls met zeer veel routine. Met Corrie Arditti-Vermeeren, die bij de Wiener Eisrevue heeft gewerkt, als leidster werd een uitgebreid en gevarieerd repertoire opgebouwd.

De Rollende Rijders kreeg een uitstekende naam als rolschaatsgroep. Namen die mij te binnen schieten zijn: Marian Maaijen-Stoové, mijn vriendin, ook nu nog steeds, Iet van Erven, Annie de Groot, Toos Pouw, Els Wessels, Lida Laterveer, Maja Bonten.

Nieuwe rolschaatsen.

Mijn eerste goede rolschaatsen kocht ik in Den Haag van het geld dat ik had verdiend door oude kranten op te halen. Mijn ouders betaalden mijn laarsjes. Er werden veel demonstraties in het land gegeven, de NCRV en KRO-televisie besteedden aandacht aan onze groep. Er werd opgetreden samen met The Blue Diamonds, Ronnie Tober, Teddy Scholten en een TV-show “De Boertjes van Buuten”.

In Den Haag wonnen we een tijdens een wedstrijd in het Zuiderpark de eerste prijs. Er werd een groot artikel geplaatst in de Margriet. Ook uit het buitenland kwam flinke belangstelling. Dat resulteerde in uitnodigingen voor demonstraties in Frankrijk (Aix-les Bains, diverse keren Parijs), Zwitserland (Genève), België (Brussel, Antwerpen), Duitsland (Essen) enzovoorts. De plaatselijke kranten schonken daar veel aandacht aan. Daar zijn ook foto’s van.

Rolhockeyclub.

Met de optredens werd geld verdiend dat onder andere besteed werd aan de kleding voor de groepen. Er waren ook diverse moeders die zelf de kleding maakten en verzorgden. In het buitenland noemden we ons “The Roll Dolly’s”.

De Rollende Rijders had later ook nog een rolhockeyclub voor de jongens. De junioren werden in 1963 kampioen van Nederland. Mijn vader was een van de leiders.

Skeelers

Bij de introductie van de nieuwe rolschaatsen, zogenaamde skeelers, in 1969, meen ik, speelden The Roll Dolly’s een belangrijke rol. In Amsterdam op straat, op het asfalt werd een reclamefilmpje gemaakt dat in de bioscopen in de pauze werd uitgezonden. Heel leuk om te doen.

Na een aantal succesvolle jaren werd de belangstelling toch minder. Het ijsschaatsen werd populairder. Omdat Utrecht een nieuwe ijsbaan zou krijgen, gingen we elke week naar de ijsbaan in ’s-Hertogenbosch, om daar te oefenen voor de opening van de nieuwe ijsbaan in Overvecht.

Sommige bleven rolschaatsen andere gingen over op ijsschaatsen.

Nieuwe club

Toen kwam de klad erin, ik haakte ook af. Maar de mooie herinneringen blijven je nog wel bij en af en toe bekijken we de foto’s en krantenartikelen nog eens. Ook is nog een keer een reünie geweest in Nieuwegein (in december 1996). Erg leuk elkaar na zoveel jaar weer eens te zien.

Laatst zag ik tot mijn verbazing op TV dat er een nieuwe rolschaatsclub opgericht was in Nieuwegein, weer ouderwets op vier wieltjes, heel bijzonder. Ik wens ze veel succes, net zoveel of misschien wel meer dan wij indertijd hadden.

Diny Klarenbeek.’

Volgende week deel II over De Rollende Rijders

 

 

Fotobijschrift: De Rollende Rijders, met Diny, derde van rechts

Terug naar overzicht