Zuilen, van zelfstandige gemeente tot stadswijk, Deel 215

In het Museum van Zuilen is de tentoonstelling 'Verenigingen uit Zuilen' nog te bewonderen. Van een aantal clubs en verenigingen doen we op deze site verslag. Vandaag het verhaal van:

De Culturele- en Ontspannings- Vereniging

Verwarring alom: in Zuilen waren twee verenigingen die zich noemden: Culturele Ontspannings Vereniging. U las al over de vereniging die actief was wijk ’t Zand, maar de bewoners van de zogenoemde Rode Bouw (Marnixlaan, Van Egmontkade, Van Hoornekade) hadden ook hun Culturele Ontspannings Vereniging (‘eigenlijk met Utrecht’ erachter, maar zo werd de naam nooit gebruikt).

In de Kenaustraat op nummer 3 woonde de heer De Haan. Hij hield zich als regisseur heel lang bezig met de kinderoperette van de Culturele- en Ontspannings Vereniging die in deze bouw actief is. De leidster van de kinderoperette was mevrouw Brouwer uit de Van Egmontkade. Zij wordt opgevolgd door Trijn de Vries, die ook nog meewerkt aan de toneelspelen die worden georganiseerd in verband met het 1200-jarig bestaan van Zuilen in 1950.

De C.O.V. is actief op diverse terreinen: er bestaat een kinderoperette vereniging, een toneelvereniging en een zangvereniging. Vooral in de periode na de Tweede Wereldoorlog bloeit het verenigingsleven buitengewoon. Bijna alle kinderen uit de bouw doen mee en voor de uitvoeringen moet worden uitgeweken naar een grote zaal, omdat anders niet alleen het podium te klein is, maar ook de grote schare publiek geen plaats geboden kan worden. De uitvoeringen van de kinderoperettes worden daarom gehouden in het Pastoor Schiltehuis. Daar kunnen we na de oorlog kijken naar ‘Goudmuiltje’ en natuurlijk ‘Repelsteeltje’.

In het Utrechts Nieuwsblad van 4 december 1950 lezen we ook over de C.O.V.

‘Toneelen Sinterklaasfeest voor ‘‘Woningbouwers’’

Op de toneelavond van de Culturele- en Ontspannings- Vereniging van de woningbouw Utrecht, werd opgevoerd het spel in drie bedrijven van Jan Fabricius: ‘‘Onder één dak’’. Het brengt in beeld de geschiedenis van een oude vader, die na de dood van zijn echtgenote afhankelijk wordt van zijn kinderen, en tevens schetst het de tegenstelling tussen stad en platteland, zoals we die een jaar of dertig geleden nog kenden. Het stelt aan de spelers en speelsters hoge eisen, maar het moet gezegd, dat de ‘‘Woningbouwers’’ allen hun uiterste best hebben gedaan en werkelijk iets goeds gepresteerd hebben. Het meest op de voorgrond traden wel de zoon en schoonzoon (J. Kool en H.A. Duiveman), en Dora, de echtgenote van de zoon, mevr. N. Kleinteije.

Allen hadden zich goed ingeleefd in hun rollen en de opvoering onder regie van mevr. T. de Vries, slaagde dan ook ten volle en ondervond veel waardering. St. Nicolaas, die des middags op bezoek was geweest bij de kinderen, 300 in getal, was nu incognito tegenwoordig. Hij had er voor gezorgd, dat na afloop van het stuk aan elk der aanwezigen een surprise kon worden uitgereikt. Des middags was ook de heer Raspe, ambtenaar jeugdverzorging, aanwezig. Hij ontving van de goede Sint een grote klomp met de opdracht, deze bij het gemeentebestuur te bezorgen met het verzoek, een verenigingsgebouw voor de jeugd te willen ‘‘rijden!’’… of de gemeentelijke Sint daaraan zal voldoen?...’

Dan wordt het hoog tijd voor een eigen clubgebouw. In het Utrechts Dagblad van 17 juni 1955 blijkt dat 10 jaar na de oprichting aan deze wens voldaan werd:

‘Nieuw clubgebouw voor COV in het voormalige Zuilen

Opening wordt hoogtepunt in viering 10-jarig bestaan Het hoogtepunt, de viering van het tien-jarig bestaan der Culturele- en Ontspanningsvereniging van de Woningbouwvereniging ‘‘Utrecht’’ valt op Zaterdag 2 juli. Dan zal ’s middags om half vijf burgemeester De Ranitz het fraaie nieuwe, geheel uit steen opgetrokken clubgebouw aan de Kenaustraat, officieel openen. Vooral dégelijk is het gebouw, waaraan nu de laatste hand wordt gelegd. Naar luxe werd niet gestreefd, wèl naar doelmatigheid. Het beslaat een oppervlakte van 17,5 bij 10 meter en de zaal is zeker zo groot als twee flinke schoollokalen. In deze zaal is een podium gebouwd. Door geluiddempende schotten aan te brengen, kan men er twee aparte gedeelten van maken, waarin verschillende groepen van de vereniging hun werk kunnen doen.

Ontspanning voor 300 kinderen

Aan de zijde van het podium is een grote bergruimte, die ook als bestuurskamer kan worden gebruikt en als kleedkamer bij eventuele uitvoeringen. Voorts is er nog een kleine bergruimte, een ruime hal die als garderobe dienst zal doen en een keuken. Vanaf het gebouw leidt een voetpad naar de Kenaustraat. Het terrein rond het gebouw wordt geëgaliseerd.

Toen tien jaar geleden de C.O.V. werd opgericht, was het eerste streven van het bestuur de jeugd onder zijn hoede te nemen, omdat door de oorlog bij de kinderen vele verkeerde gewoonten waren ingeworteld. Begonnen werd met het oprichten van een voetbalafdeling en later volgde de oprichting van meer afdelingen. Dat waren de groepen voor korfbal, operette, figuurzagen, volleybal, handwerken, de balletdansen, tafeltennis en sinds kort ook voor wandelen. De nieuwe wandelgroep neemt in kleurige costuums aan de Avondvierdaagse deel. Ook vele ouders sloten zich aaneen. Hierdoor ontstond de zanggroep van 50 personen en later een toneelafdeling. Door deze ontwikkeling is de band tussen het bestuur en de ouders van de kinderen nog hechter geworden.

De laatste tijd werd het steeds moeilijker om de groepen onder dak te brengen, want de C.O.V. heeft in totaal 300 kinderen onder zijn hoede. De beschikbaar gestelde schoollokalen werden te klein en het jeugdwerk werd hierdoor bemoeilijkt, want sommige groepen hebben wel 80 kinderen als lid. In het nieuwe clubgebouw kan alle activiteit nu ten volle worden ontplooid. Nadat de burgemeester dit gebouw op 2 Juli zal hebben geopend, bestaat er om half zes gelegenheid het bestuur ter gelegenheid van het tienjarig bestaan te complimenteren.’

 

Fotobijschrift: De complete ‘cast’ van de kinderoperette vereniging van de C.O.V., die zojuist een geslaagde opvoering te zien gaf van het sprookje ‘Goudmuiltje’, ging na afloop op de foto. Niet alleen de kinderen staan er allemaal schitterend op, we zien ook nog een mooi deel van het typische decor van het toneel van het Pastoor Schiltehuis. Dit optreden vond plaats in 1947.

Terug naar overzicht