Zuilen van zelfstandige gemeente tot stadswijk, Deel 231

In het Museum van Zuilen is de tentoonstelling 'Spelen en Scholen in Zuilen' te bewonderen. We zijn nog niet helemaal klaar met de inrichting, maar wat betreft het verhaal over spelen, dat hebben we inmiddels wel aardig in beeld. Deze week weer een deel van de serie Spelen op straat...

DEEL VII Glijen

De (eertijds veel vaker voorkomende) sneeuwval werd gebruikt om een ‘glijbaan’ op te glijen. Na een aanloopje zo lang mogelijk zijwaarts proberen door te glijen. Om teruglopen en opnieuw beginnen zo economisch mogelijk te maken, werd dit dikwijls naast elkaar gedaan. Één voor heen en één voor terug. Dat konden vaak vele meters lange, spiegelgladde glijbanen worden, die door vele ouders gevreesd werden. ‘Als er in het donker iemand loopt en hem niet ziet…’ Daarom werden veel prachtige banen, resultaat van uren intensief glijden door alle kinderen in de straat, om zeep geholpen met een leeggestrooide ‘asla’. Die kwam onder uit de kolenkachel en iedere huisvrouw had dagelijks wel een volle asla bij de hand.

Fotobijschrift: In de Mindister de Visserstraat werd behoorlijk serieus gegleden (tot de dooi intrad)

Terug naar overzicht