Zuilen van zelfstandige gemeente tot stadswijk, Deel 255

Zuilen eert zijn gevallenen Deel 22

Naar aanleiding van de tentoonstelling Zuilen in de Tweede Wereldoorlog, die 4 mei jongstleden door burgemeester J. van Zanen geopend werd, schrijf ik gedurende deze tentoonstelling over Zuilense slachtoffers van die oorlog. Deze keer een slachtoffers die niet vermeld staat op enig monument, waar dan ook! Maar hij is wel dood, vanwege de oorlog! Het verhaal van Jopie Key:

Jopie Key zat dan ook niet in het Verzet. Hij was ‘alleen maar’ ondergedoken.

Jopie Key woonde in de Johannes Uitenbogaertstraat. Zijn broer Herman werkte voor de Arbeidsinzet in Duitsland. Jopie kreeg in de tweede helft van 1944 hiervoor ook een oproep. Jopie bedankt voor die eer en dook onder bij een broer van zijn moeder in de Haarlemmermeerpolder.

Op 11 februari 1945 kwam Jopie – helemaal uit de Haarlemmermeerpolder – naar Zuilen gelopen om zijn moeder te verrassen voor haar verjaardag. Hij wilde echter niet meteen weer terug en besloot drie dagen blijven.

Op 13 februari vroeg een buurjongen aan Jopie en zijn broer of zij niet mee wilden gaan om langs de nabijgelegen spoorbaan (het spoor naar de Demka) naar kolenresten te zoeken. Een daar toevallig patrouillerende Duitse soldaat zag de jongens en sommeerde hen te stoppen. De jongens renden zigzaggend weg, behalve Jopie, die in een rechte lijn de snelste weg zocht.

Hij werd terstond in zijn rug geschoten. Hij was nog bij kennis en riep tegen zijn broer Wijnand dat hij vlug hun moeder moest halen. Hij heeft vervolgens in het bijzijn van zijn moeder en Wijnand nog een uur op de koude grond gelegen, alvorens hij naar de Eerste Hulppost aan de Amsterdamsestraatweg 571 werd overgebracht.

Zijn vader was inmiddels ook gekomen en na enkele uren arriveerde eindelijk een bestelwagen die Jopie naar het ziekenhuis bracht.

Daar is hij ’s avonds in het bijzijn van zijn ouders aan zijn verwondingen overleden.

Fotobijschrift: Jopie Key met zijn vriendin.

 

Terug naar overzicht