Zuilen van zelfstandige gemeente tot stadswijk. Deel 290: MONTAGE PERNIS.

De voorbereidingen voor de verhuizing van het Museum van Zuilen zijn al een tijd aan de gang. De beoogde nieuwe locatie is de Werkspoorfabriek op het Werkspoorterrein. Daar gaat het Museum van Zuilen van start met een grote Werkspoortentoonstelling. In de aanloop daarnaartoe vindt u de komende tijd artikelen uit de Werkspoor Courant, de ‘Utrechtse Editie’, waarin de voor Zuilen zo belangrijke fabriek onder de aandacht komt. Dit is deel 35.

Werkspoor Courant

MONTAGE PERNIS.

De eerste schreden op het moeilijke pad van het personeelsverenigingsleven bij ons montagewerk te Pernis zijn succesvol gezet. Mocht deze montage 20 Juli j.l. reeds een zeer geslaagde toneel- en muziekavond geven, geheel verzorgd door eigen mensen, die de ontspanningsvereniging “Elck wat Wils’’ als onderafdeling van de grote moedervereniging opgericht hadden, 22 September was door het actieve bestuur een amusementsavond op touw gezet, die qua geest en organisatie wijzen op een hechte band van de Werkspoorfamilie in Pernis.

Het deed prettig aan, dat vele jonge werkers hun meisje en de gehuwden uit Rotterdam hun vrouwen hadden meegebracht.

In zijn openingswoord heette Bs. Plas alle aanwezigen van harte welkom en in het bijzonder werd de belangstelling van de zijde der B.P.M. en van de montageleiding Werkspoor Utrecht op hoge prijs gesteld.

Mocht vroeger, aldus spreker, wel eens de mening post gevat hebben, in Pernis als stiefkinderen behandeld te worden, alle Werkspoorders hier aanwezig, zijn thans van het tegendeel overtuigd. Dat dit ons sterkt om de goede geest, die hier reeds heerste, op te voeren tot de beste vorm van kameraadschap, die wij niet alleen in de omgang, maar bovenal in de wijze van werken tot uitdrukking willen brengen, behoeft nauwelijks betoog.

Na allen een genoeglijke avond toegewenst te hebben, gaf spreker de verzorging van de avond aan „Elck wat Wils’’ over, die hierin bijgestaan werd door het revuegezelschap „Lachen is troef’’, beter bekend onder de naam „het gezelschap van Beringen en v.d. Steen’’. Wij behoeven de lezers slechts te herinneren aan de revue “10 jaren P.V.W.’’ van het afgelopen jaar toen zij zulk een groot succes hadden.

Van het welverzorgde programma noemen wij met name de zangnummers van Adje Verbeek en Tonny v.d. Steen, „de dames Kwebbel en Rebbel’’ van v. Beringen en v.d. Steen, de schets “De zee roept’’, een zeemansstukje, dat zo gevoelvol gespeeld werd, dat het doodstil door allen werd aangehoord en de komische les in de Nederlandse geschiedenis. Een bijzonder woord van waardering rest ons nog voor de „Pernisse’’ accordeonspelers F.E. Savonije en Pieter Populier, die met menig potpourri de zaal in beroering wisten te brengen.

Aan het slot van de avond, het was ongemerkt half twaalf geworden, dankte de voorzitter van de amusementsvereniging, Brandsma, de dames en heren medewerkers voor het gebodene en bood de dames bloemen aan, terwijl ook de heren ’n extraatje ontvingen. Bs. Plas dankte de aanwezigen voor de betoonde belangstelling.

Een woord van bijzondere dank voor de heer Heesbeen, die zich zeer veel moeite voor de ontspanning van het personeel in het B.P.M.-Pension te Pernis getroost, is hier zeker op zijn plaats. Een verrassend einde, waarin door de hele gemeenschap luidruchtig werd ingestemd, bracht de benoeming van mevr. en de heer Sonnemans tot meter en peter van de personeelsvereniging „Montage Pernis’’, die door beiden van harte werd aanvaard.

Fotobijschrift: Van bovenstaande gebeurtenis helaas geen foto beschikbaar. Wel deze foto waarop de genoemde heer D. Heesbeen staat:

Werkspoor heeft voor het constructiewerk een aparte afdeling in het leven geroepen: Werkspoor Constructies, kortweg Wescon. Deze afdeling bouwde onder andere grote olieraffinaderijen ‘over de hele wereld’ (bron: de heer J. van Zwet, oud-directeur van Werkspoor, op 96 jarige leeftijd). In het Botlekgebied stond het zogenoemde BPM-pension waar de werknemers van maandag tot en met zaterdagmorgen verbleven als zij niet hoefden te werken. Een Wescon werknemer van het eerste uur was de heer D(irk) Heesbeen. Hij werkte mee aan de raffinaderijen in het Botlekgebied, waardoor in Rotterdam de grootste raffinaderij van Europa ontstond. Daar werd door de heer Heesbeen een ‘avondtekencursus’ gegeven. Op de foto ziet u de leerlingen die deze cursus volgden in de periode 1948 tot 1950. Naast het schoolbord kijkt de heer Heesbeen u aan. Links staat de heer Pesch. Hij werd uitgezonden naar Curaçao maar overleed korte tijd later.

Terug naar overzicht